W związku z zastąpieniem syntetycznych czynników roboczych w sprężarkowych instalacjach chłodniczych na naturalne, np. CO2 musiały nastąpić zmiany w samych sprężarkach. Zanim ostatecznie wprowadzono do użycia sprężarki CO2 pojawiło się kilka ich wersji. pierwsza powstała w oparciu o wybrane zespoły standardowej sprężarki dwucylindrowej typu FK3. Należało jednak dostosować w nich siły tłokowe i moment obrotowy sprężarki do wytrzymałości istniejącego wału. W tym celu zmniejszono odpowiednio średnicę cylindra uzyskując objętość skokową cylindra 30 cm3 przy maksymalnej założonej prędkości obrotowej 2500 obr/min. Dzięki temu wydajność skokowa sprężarki wyniosła 9 m3/h. Kolejną zmianą było zwiększenie liczby pierścieni tłokowych do 4 sztuk, przekonstruowanie główki korbowodu oraz połączenia przegubowego z tłokiem. przekonstruowany został także korpus sprężarki, w celu podniesienia jego wytrzymałości na rozerwanie do 200 bar. Zachowano dotychczasową wersję rozmieszczenia zaworów i geometrię płyty zaworowej z zaworami typu języczkowego, które następnie zastąpiono płytkowymi pierścieniowymi.